Leşle beslenen hayvanlar neler?

Zor şartlarda yaşayan bazı hayvan türleri avlayacak başka bir hayvan bulamadıklarında aç kalmamak için kendilerinin avlayamayacağı hayvanların doğal yollarla yada başka hayvanlarca avlanması sonucu ölen hayvanları yemesiyle başlamıştır. Hangi hayvanlar bu guruba girer sizin için araştırdık.

Leşçillik veya nekrofaji, bir etoburbeslenme tipidir, böyle beslenen hayvanlara leşle beslenen hayvanlar devir ve canlı, doğal yollarla ölen yada kendisi veya kendi türünden bir başkası tarafından öldürülmemiş ceset veya leşleri yer. Leşçillik, ölü hayvan artıklarının doğada yok olmasına katkıda bulunarak ekosistemde de önemli bir rol oynar. Bu süreç daha sonra leşcillerin artıklarını tüketen saprotroflar tarafından tamamlanır ve genelde sadece geriye iskelet kalır.

Başlıca leş yiyen hayvanlar

1 Sırtlan

En bilinen leşle beslenen hayvanlardan biri olan, çıkardıkları gülmeye benzeyen sesleriylede tanınan Sırtlangiller (Hyaenidae), etçiller (Carnivora) takımına ait bir familya. Dış görünüşleri ile köpeklere benzemelerine rağmen aslında kedimsiler (Feliformia) alt takımına dahillerdir ve bilimcilerin fikirlerine göre misk kedisigiller (Viverridae) familyasından türemişlerdir. Günümüzün sırtlangilleri Afrika’da ve Güney ile batı Asya’da yaygındırlar. Leş yiyicileri olarak tanılırlar. Türkiye’de rastlanılabilen tek temsilcisi çizgili sırtlan’dır.

En bilinen leşle beslenen hayvan, Sırtlan.
En bilinen leşle beslenen hayvan, Sırtlan.

Sırtlanların ortak özelliklerinden en önemlisi, ön bacaklarının arka bacaklarından daha uzun olması. Tırnaklarını kedigiller gibi geriye çekebilme kabiliyetine sahip değillerdir. Sırtlanların cinsel organları tüm memelilerin arasında en ilginçleridir. Dişilerin klitorisi o kadar büyüktür ki, hatta “pseudopenis” olarak tanımlanır. Ayrıca etrafında testislere benzeyen torbacıkları vardır. Bu yüzden sırtlanların cinsiyetini belirlemek yakından bakıldığında bile zor anlaşılmaktadır. Bu anatomik özelliklerinden dolayı çift cinsiyetli oldukları düşünülmüştür ama bu yanlış bir kanıdır.

Sırtlanların en önemli özelliği çenelerinin kuvvetidir. Öyledir ki birçok timsah türü ile birlikte aynı seviyede çene gücüne sahip oldukları belirtilmektedir. Sırtlanlar leş ile taze et arasında tercih yapmazlar, onlar aç olduklarında her şeyi yiyebilirler. İşte bu noktada seçici olmayan sırtlanlar kemikleri bile aç olduklarında tek tek kırarak yerler. Bu da çenelerinin ne kadar güçlü olduğunun bir başka göstergesidir.

2 Akbaba

Leşle beslenen hayvanlar Akbaba

Bir diğer bilinen leşle beslenen hayvan Ciconiiformes takımının Cathartidae familyasını ve Falconiformes takımın  Accipitridae familyasının Aegypiinae alt familyasını oluşturan iri, leş yiyen  kuşların ortak adıdır. Akbaba terimi belirli bir taksonomik grubu  karşılamaz.

Akbaba, leşle beslenen ve oldukça iri olan bir yırtıcı kuş türüdir. Akbabalar başları büyük ve kel, kursakları büyük canlılar olmaktadır. Tırnakları yassı bir şekilde olan akbabalar iri ayakları sayesinde hem leşleri daha iyi tutabilmekte, hem de rahat yürüyebilmektedirler. Akbabaların gagaları leşlerin etlerini ve derilerini koparabilecek kadar güçlüdür.

3 Çakal

Küçük avcı ve leşle beslenen hayvanlardan olan çakallar, Afrika ve Asya’da bulunan ve küçük-orta boyutlu olan Canis adustusCanis aureusCanis mesomelas ve Canis simensis türlerine verilen ortak addır.

Leşle beslenen hayvanlar, Çakal

Çakallar kırlık yerlerde yaşayan gececi hayvanlardır; gündüzleri genellikle çalılıkların ağaçlıkların arasına gizlenir, alacakaranlıkta avlanmaya çıkarlar. Bazen yalnız, bazen çiftler ya da sürüler halinde yaşar buldukları küçük hayvanlar ya da leşleri yiyerek beslenirler. Sürüler halinde dolaştıklarında antilop ya da büyük hayvanları avladıkları da olur. Yalnızken bazen aslan bazen kaplan gibi yırtıcıların ardından giderek bu hayvanların ardından kalanları yerler.

Bir Cevap Yazın